ΕΛΛΕΒΟΡΟΣ
3,50 €
🌿 Ελλέβορος (Helleborus spp.)
➢Ο Ελλέβορος είναι ένα πολυετές, αειθαλές βότανο της οικογένειας Ranunculaceae (Βατραχιίδες), γνωστό από την αρχαιότητα για τις ισχυρές του ιδιότητες. Ανθίζει τον χειμώνα και νωρίς την άνοιξη, προσφέροντας εντυπωσιακά άνθη σε αποχρώσεις του λευκού, ροζ, μωβ ή πρασίνου. Συχνά αποκαλείται και «Ρόδο των Χριστουγέννων», λόγω της περιόδου άνθισής του.
➢Ιστορία και παραδοσιακή χρήση
Στην αρχαία Ελλάδα, ο Ελλέβορος ήταν γνωστός για τις φαρμακευτικές αλλά και τοξικές του ιδιότητες. Ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης τον ανέφεραν ως ισχυρό καθαρτικό και αποτοξινωτικό φυτό, ενώ χρησιμοποιούνταν με προσοχή σε πολύ μικρές δόσεις για την εξισορρόπηση του οργανισμού. Λόγω της ισχύος του, θεωρείτο «βότανο εξαγνισμού».
Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας
Περιγραφή
Ενεργά συστατικά
Ο Ελλέβορος περιέχει:
Ελλεβορινίνη και ελλεβορεΐνη (ισχυρές γλυκοσίδες)
Ρητίνες
Σαπωνίνες
Αλκαλοειδή
Φλαβονοειδή
⚠️ Αυτά τα συστατικά είναι τοξικά σε υψηλές δόσεις, επομένως το φυτό δεν χρησιμοποιείται εσωτερικά χωρίς εξειδικευμένη καθοδήγηση.
Χρήσεις – Εξωτερική εφαρμογή
Παραδοσιακά, ο Ελλέβορος χρησιμοποιούνταν:
Για εξωτερικές επαλείψεις σε ρευματικούς πόνους και αρθρίτιδα (σε πολύ αραιωμένες μορφές).
Ως στοιχείο φυτικά σκευάσματα καθαρισμού ή σε αρωματοθεραπεία, για ενεργειακή εξισορρόπηση.
Στην κηπουρική ως καλλωπιστικό φυτό, ανθεκτικό στο ψύχος και με εντυπωσιακή ανθοφορία.
Τρόπος χρήσης (μόνο εξωτερικά)
Εκχύλισμα/έλαιο Ελλέβορου: Χρησιμοποιείται αραιωμένο σε λάδι βάσης (όπως ελαιόλαδο ή αμυγδαλέλαιο) για επαλείψεις.
Ξηρή ρίζα (μόνο για παρασκευή βάμματος από ειδικούς): Δεν συνιστάται η ερασιτεχνική χρήση.
Φυτικό διακοσμητικό προϊόν: Τοποθετείται σε ξηρές ανθοσυνθέσεις ή φυτοσυνθέσεις.
Προφυλάξεις
⚠️ Ο Ελλέβορος είναι ισχυρά τοξικό φυτό και δεν πρέπει να λαμβάνεται εσωτερικά χωρίς επίβλεψη ειδικού.
Να φυλάσσεται μακριά από παιδιά και κατοικίδια.
Αποφύγετε την επαφή με τα μάτια ή πληγές.
Κατά τη χρήση του, προτείνεται η χρήση γαντιών.
Επιπλέον πληροφορίες
| Συσκευασία: | 50gr |
|---|
Σχετικά προϊόντα
Ο ζαμπούκος (Sambucus nigra) είναι ένα πολυμορφικό φυτό, γνωστό για την εντυπωσιακή του εμφάνιση και τις πολλές χρήσεις του. Είναι ένας θάμνος ή μικρό δέντρο που φτάνει μέχρι 10 μέτρα σε ύψος και φέρει μεγάλα, σύνθετα φύλλα και πυκνές ταξιανθίες από λευκά ή κρεμ άνθη την άνοιξη. Τα φρούτα του, μικρές μαύρες ή κόκκινες μούρες, είναι πλούσια σε βιταμίνες και αντιοξειδωτικά, αλλά απαιτούν προσεκτική επεξεργασία πριν την κατανάλωση λόγω της τοξικότητάς τους σε ωμή μορφή. Ο ζαμπούκος είναι ανθεκτικός και μπορεί να καλλιεργηθεί σε διάφορα εδάφη και κλιματικές συνθήκες, προτιμώντας υγρά εδάφη και ηλιόλουστες θέσεις. Χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική και την παραδοσιακή ιατρική, ενώ επίσης έχει αισθητική αξία ως διακοσμητικό φυτό.
Ο πανσές ή βιόλα (Viola tricolor) είναι ένα μικρό, διακοσμητικό φυτό γνωστό για τα εντυπωσιακά, πολύχρωμα άνθη του, που συχνά συνδυάζουν αποχρώσεις του μοβ, κίτρινου, μπλε και λευκού. Τα άνθη του έχουν πέντε πέταλα και διακρίνονται για την ιδιαίτερη χρωματική τους αντίθεση, καθιστώντας το φυτό ιδιαίτερα δημοφιλές σε κήπους και γλάστρες. Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες ή ημισκιερές θέσεις, προτιμώντας καλά στραγγιζόμενα εδάφη, και είναι ανθεκτικό στο κρύο, γεγονός που το καθιστά κατάλληλο για φθινοπωρινή και ανοιξιάτικη φύτευση. Εκτός από τη διακοσμητική του χρήση, τα βρώσιμα άνθη του συχνά χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και τη βοτανοθεραπεία.
Εξαντλημένο
Η βίγκα (Vinca) είναι ένα ανθεκτικό και δημοφιλές φυτό με όμορφα, συνήθως μοβ, ροζ ή λευκά άνθη και γυαλιστερά, πράσινα φύλλα. Είναι γνωστή για την προσαρμοστικότητά της σε διάφορες συνθήκες, καθώς αντέχει τόσο στη σκιά όσο και στον ήλιο, ενώ απαιτεί ελάχιστη φροντίδα. Χρησιμοποιείται συχνά ως κάλυψη εδάφους λόγω της ικανότητάς της να εξαπλώνεται γρήγορα και να σταθεροποιεί το έδαφος, αν και σε ορισμένες περιοχές μπορεί να γίνει επιθετική, καταπνίγοντας άλλα φυτά. Παρά τη δυναμική της ανάπτυξη, η βίγκα είναι ιδανική για κήπους με χαμηλές απαιτήσεις συντήρησης.
Ο λυκίσκος (Humulus lupulus) είναι ένα αναρριχητικό πολυετές φυτό που χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή μπύρας, προσδίδοντας σε αυτήν τη χαρακτηριστική πικρή γεύση και τα αρώματά της. Τα άνθη του λυκίσκου, γνωστά ως κώνοι, περιέχουν αλφα-οξέα που συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της μπύρας και εμποδίζουν την ανάπτυξη βακτηρίων, ενώ παράλληλα προσφέρουν μια ποικιλία αρωματικών νότες, από λουλουδένιες και φρουτώδεις μέχρι γήινες και πικάντικες. Εκτός από τη βασική του χρήση στην μπύρα, ο λυκίσκος έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες, κυρίως ως φυσικό κατασταλτικό του άγχους και βοήθημα για την καταπολέμηση της αϋπνίας.
Η βερβένα, ή ιεροβότανο (Verbena officinalis), είναι ένα πολυετές φυτό με ιστορική χρήση ως θεραπευτικό βοτάνι. Προέρχεται από την Ευρώπη και την Ασία και φτάνει σε ύψος 30-60 εκατοστά. Διακρίνεται για τα μικρά, λευκά ή ιώδη άνθη της και τα ασαφή φύλλα της. Στην παραδοσιακή ιατρική, χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από πεπτικές διαταραχές, αναπνευστικές λοιμώξεις και ψυχολογικά προβλήματα, ενώ σήμερα την βρίσκουμε και σε καλλυντικά προϊόντα για τις αναγεννητικές και αντιοξειδωτικές της ιδιότητες.
Η βιθανία (Withania somnifera), γνωστή επίσης ως ασβαγκάντα ή «γερμανική γinseng», είναι ένα βότανο που χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην ινδική ιατρική, ιδιαίτερα στην Αγιουρβέδα. Εντάσσεται στην κατηγορία των προσαρμογόνων βοτάνων, που σημαίνει ότι βοηθά τον οργανισμό να προσαρμόζεται στο στρες και να ενισχύει την αντοχή του. Η βιθανία θεωρείται χρήσιμη για τη βελτίωση της ενέργειας, της αντοχής και της ψυχικής ευεξίας, ενώ έχει και αναγνωρισμένες αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιείται συνήθως για τη μείωση των επιπέδων άγχους, την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την υποστήριξη της γενικής ευεξίας.
Ο ίξος, γνωστός και ως γκι, είναι ένα ημι-παρασιτικό φυτό που αναπτύσσεται συνήθως πάνω σε άλλα δέντρα και θάμνους. Με τα χαρακτηριστικά σαρκώδη, γυαλιστερά φύλλα του και τους μικρούς, σφαιρικούς καρπούς του, ο ίξος είναι αναγνωρίσιμος και συχνά χρησιμοποιείται για διακοσμητικούς σκοπούς, ειδικά κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων. Στη λαϊκή παράδοση και τη μυθολογία, έχει αναγνωρίσιμη θέση ως σύμβολο ζωής, αναγέννησης και προστασίας, ενώ το φιλί κάτω από το κλαδί του φέρνει καλή τύχη. Ωστόσο, η καλλιέργεια του απαιτεί προσοχή, καθώς μπορεί να προκαλέσει ζημιές στους ξενιστές του, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη συνεχή παρακολούθηση και φροντίδα του φυτού.
Ο απήγανος (Peganum harmala) είναι ένα φυτό που ανήκει στην οικογένεια Nitrariaceae και είναι γνωστό για τις ψυχοδραστικές και θεραπευτικές του ιδιότητες. Αναπτύσσεται κυρίως σε ξηρές περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας, με χαρακτηριστικά στενά φύλλα και μικρά άνθη που παράγουν σπόρους πλούσιους σε harmaline, μια βιοδραστική ένωση με ψυχοτροπικές επιδράσεις. Χρησιμοποιείται παραδοσιακά σε τελετουργίες και για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, ενώ η σύγχρονη επιστήμη εξετάζει τις αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις του ιδιότητες. Παρά τις ενδεχόμενες ωφέλειές του, απαιτεί προσοχή λόγω πιθανών παρενεργειών και αλληλεπιδράσεων με φάρμακα.
Το γάλλιο (Galium aparine) είναι ένα ετήσιο φυτό της οικογένειας Rubiaceae, που αναγνωρίζεται για τα μικρά, τραχιά φύλλα του και τα λευκά ή πράσινα άνθη του. Ευδοκιμεί σε υγρά και σκιερά περιβάλλοντα, και η ικανότητά του να κολλάει σε άλλα φυτά χάρη στις τρίχες του το καθιστά ικανό να σχηματίζει πυκνές κηρήθρες. Στην παραδοσιακή ιατρική, το γάλλιο έχει χρησιμοποιηθεί για τις αποτοξινωτικές του ιδιότητες, καθώς και για την ανακούφιση από δερματικά προβλήματα και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Ενώ συχνά θεωρείται ζιζάνιο λόγω της γρήγορης ανάπτυξής του, το γάλλιο παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της βιοποικιλότητας σε φυσικά οικοσυστήματα.
Εξαντλημένο